Blog Wspólne kroki w Cyberświecie Podczele

Na zajęciach rozmawialiśmy o tym, co to jest przemoc i agresja. Na co dzień rozumiemy to tak, że ktoś kogoś bije lub popycha na placu zabaw. Ale pani nam wytłumaczyła, że w Internecie jest inaczej. Zło może tam wyglądać jak brzydkie słowa pisane w grach albo głupie komentarze pod zdjęciem. To wszystko nazywa się cyberprzemocą i bardzo boli. Czasami ktoś myśli, że jak jest ukryty za ekranem komputera albo telefonu, to może pisać koleżance lub koledze przykre rzeczy. Tak nie wolno! To sprawia, że inni są smutni i płaczą. Dlatego w naszej klasie nauczyliśmy się ważnych zasad: Nie odpisuj na złośliwe wiadomości. Zgłoś to dorosłym – rodzicom lub pani w szkole, gdy ktoś jest dla Ciebie niemiły w sieci. Bądź miły i pamiętaj, że po drugiej stronie ekranu też siedzi prawdziwy człowiek.  

  Wszyscy mówią, że Internet jest super, ale bywa też trudnym miejscem. Czasem, kiedy gram w gry online z ludźmi z drugiego końca świata lub przeglądam portale społecznościowe, czuję coś dziwnego. Złość, gdy coś pójdzie nie tak. Smutek, kiedy ktoś napisze coś niemiłego. Albo po prostu ekscytację! Dzięki zajęciom z programu „Wspólne kroki w cyberświecie” zrozumiałem jedną ważną rzecz – emocje to moi sprzymierzeńcy . To nie są wrogowie, z którymi muszę walczyć. To po prostu informacje, które wysyła mi moje własne ciało. Kiedy czuję, że moje serce zaczyna szybciej bić ze złości, mówię sobie: „Stop. Jestem specjalistą od moich emocji. Czas odetchnąć i ochłonąć, zanim cokolwiek odpiszę”.

 Moduł „Emocje” to kluczowa część programu „Wspólne kroki w cyberświecie” dla uczniów klas trzecich. Uczy dzieci rozpoznawać, nazywać i odróżniać stany emocjonalne (zarówno przyjemne, jak i nieprzyjemne) oraz uświadamia, że różne osoby mogą reagować odmiennymi emocjami na tę samą sytuację.

  Główne założenia i wnioski z tego etapu programu obejmują: Zasada ograniczonego zaufania Anonimowość w sieci Ochrona prywatności Granice i zagrożenia Reakcja na kontakt

W programie profilaktycznym „Wspólne kroki w Cyberświecie” język przemocy (często określany jako język szakala ) to komunikacja raniąca innych, oparta na dominacji, ocenianiu i krytyce. W kontekście cyberprzemocy i hejtu, jego głównymi cechami są: Ocenianie i etykietowanie Żądania i rozkazy Obwinianie Groźby i szantaż anie sarkazmu, wyśmiewanie, zawstydzanie lub ignorowanie w celu zdominowania drugiej osoby. W ramach programu przeciwstawia się temu język żyrafy (język empatii), który uczy wyrażania swoich potrzeb w sposób pełen szacunku – bez obwiniania i krytykowania innych.

 Na dzisiejszych zajęciach wcieliliśmy się w role cyberdoradców ds. bezpieczeństwa w Internecie. Udzielaliśmy porad bohaterom komiksów jak poradzić sobie w sytuacji zagrożenia, np. gdy rozmawiamy z nieznajomym w sieci, nadmiernie korzystamy z Internetu i mediów elektronicznych, udostępniamy swoje dane osobowe, spotykamy się z hejtem, sięgamy po zakazane treści.  Pamiętajcie! Jeżeli już zdarzy się, że napotkacie na jakieś trudności lub narozrabiacie w sieci koniecznie porozmawiajcie o tym z kimś dorosłym – z rodzicem, nauczycielem, opiekunem.  Możecie też skorzystać z pomocy specjalistów dyżurujących  w Bezpłatnym Telefonie Zaufania Dzieci i Młodzieży 116-111.